หนสองลองหนาว
posted on 25 Sep 2008 21:05 by getjazz
ห่างจาก "แรกลมหนาว" มาหลายวันหลายสัปดาห์
เมื่อเช้านี้เป็นอีกครั้งที่สัมผัสได้ว่า
มีลมหนาวพัดเอื่อยๆกลับมาเยือนอีกครั้ง
หลังจากที่แวะมาเยี่ยมครั้งก่อนให้หวั่นใจเล่น
สำหรับคนที่ไม่พิศมัยในอากาศที่เหน็บหนาวจับขั้วหัวใจ
คงมีผู้คนอีกมากที่ชื่นชอบที่ได้รับรู้ สัมผัสจากอากาศหนาว
ซึ่งให้อารมณ์และความรู้สึกที่แตกต่างกันไป เหงาเหรอ? "หน้าฝน"
ก็เหงาได้ถ้าบังเอิญนั่งอยู่ที่ริมหน้าต่างตอนฝนตก "หน้าร้อน"
ตอนนั่งที่ชิงช้าริมทะเล ก็คงสร้างอารมณ์เหงาได้ไม่แพ้กัน
อาจจะมีอีกหลายอารมณ์ หลากความรู้สึก ที่คนแต่ละคนจะรับรู้ได้จาก ฤดูหนาว ที่พานพบอยู่ทุกปี ปีนี้อาจจะกำลังวุ่นวายอยู่กับงานจนไม่มีเวลาหันไปเหลียวมองใคร ปีนั้นตอนเด็กก็คงสนุกอยู่กับน้ำมูกปนกับความห่วงหาจากพ่อและแม่ ปีนู้นบนดอยกับคนที่เรารักที่กำลังนั่งผิงไฟและส่งไออุ่นให้กันและกัน ปีหน้าจะเป็นอย่างไรยังไม่อาจรู้ได้ เพราะต่างอายุ ต่างช่วงเวลา ต่างสัมผัส บรรยากาศรอบข้างก็คงจะมีสิ่งรายล้อมที่ทำให้เรารู้สึกต่างออกไป
แล้วถ้ามีเพียงความหนาวและเราล่ะ จากหนาวปกติ จะกลายเป็นหนาวพิเศษมั๊ย ถ้าเป็นก๋วยเตี๋ยวชามที่เราสั่ง เราก็คงจะสั่งได้ตามความหิวโดยมีกระเพาะบงการอยู่เบื้องหลัง หิวมากสั่งพิเศษ หิวน้อยสั่งธรรมดา แต่กลับกลายว่าชีวิตไม่ใช่ความหิวที่กระเพาะคอยสั่งการ แต่จิตใจต่างหากที่ควบคุมบังเหียนของชีวิตเรา ให้เดินไปพบกับความรู้สึกเบื้องหน้า
แต่อย่างไร ไม่ว่าความหนาวจะมาอย่างธรรมดา หรือมาอย่างพิเศษสักแค่ไหน เราก็คงต้องอยู่กับมัน สัมผัสมัน เฉกเช่นกับทุกชีวิตที่สัมผัสมันอยู่พร้อมกัน เพียงแค่อาจมีเวลามาแบ่งช่วงสัมผัสให้คลาดเคลื่อนกันไปเท่านั้นเอง แต่ก็ยังรับรู้ทุกสัมผัสแห่งหนาวเช่นเดิม เช่นกัน
อาจจะมีอีกหลายอารมณ์ หลากความรู้สึก ที่คนแต่ละคนจะรับรู้ได้จาก ฤดูหนาว ที่พานพบอยู่ทุกปี ปีนี้อาจจะกำลังวุ่นวายอยู่กับงานจนไม่มีเวลาหันไปเหลียวมองใคร ปีนั้นตอนเด็กก็คงสนุกอยู่กับน้ำมูกปนกับความห่วงหาจากพ่อและแม่ ปีนู้นบนดอยกับคนที่เรารักที่กำลังนั่งผิงไฟและส่งไออุ่นให้กันและกัน ปีหน้าจะเป็นอย่างไรยังไม่อาจรู้ได้ เพราะต่างอายุ ต่างช่วงเวลา ต่างสัมผัส บรรยากาศรอบข้างก็คงจะมีสิ่งรายล้อมที่ทำให้เรารู้สึกต่างออกไป
แล้วถ้ามีเพียงความหนาวและเราล่ะ จากหนาวปกติ จะกลายเป็นหนาวพิเศษมั๊ย ถ้าเป็นก๋วยเตี๋ยวชามที่เราสั่ง เราก็คงจะสั่งได้ตามความหิวโดยมีกระเพาะบงการอยู่เบื้องหลัง หิวมากสั่งพิเศษ หิวน้อยสั่งธรรมดา แต่กลับกลายว่าชีวิตไม่ใช่ความหิวที่กระเพาะคอยสั่งการ แต่จิตใจต่างหากที่ควบคุมบังเหียนของชีวิตเรา ให้เดินไปพบกับความรู้สึกเบื้องหน้า
แต่อย่างไร ไม่ว่าความหนาวจะมาอย่างธรรมดา หรือมาอย่างพิเศษสักแค่ไหน เราก็คงต้องอยู่กับมัน สัมผัสมัน เฉกเช่นกับทุกชีวิตที่สัมผัสมันอยู่พร้อมกัน เพียงแค่อาจมีเวลามาแบ่งช่วงสัมผัสให้คลาดเคลื่อนกันไปเท่านั้นเอง แต่ก็ยังรับรู้ทุกสัมผัสแห่งหนาวเช่นเดิม เช่นกัน
#1 By กระเจียว โดดเดี่ยว on 2008-09-25 21:38